Najstarszy Świerk koło MOK-u

Sadzona alejka ze świerków pamiętająca początki Podkowy.
Te Świerki wiele widziały i wiele pamiętają. Powitania i pożegnania.
Mieszkańców i Gości, też tych znanych Iwaszkiewiczowi.
Pamiętają wojska i dzieci uczące się w budynkach MOK tuż po wojnie.
Rozpoznają dzieci, które koło nich przebiegały pędząc do szkoły lub na lody do Koneckich, potem jako dorosłych jadących do szkół i do pracy, a teraz przechodzących obok, pochylonych wiekiem i z siwymi głowami. One pamiętają.
Teraz alejka jest zapomniana, zaśmiecana przez pijących alkohol.
Może to Drzewo Roku sprawi, że ludzie poczują, że Świerki są z nami związane.